Działania wielopokoleniowe

Projekt Szkoły SuperBabci i Superdziadka

Cele Szkoły Superbabci i Superdziadka rodziły się z doświadczeń pedagogów i z obserwacji osób starszych, którzy podejmowali się opieki nad dziećmi w wieku przedszkolnym i szkolnym. Inicjatorką i założycielką pierwszej szkoły była dr Zofia Zaorska. Na pierwszy plan wysunęły się propozycje organizacji czasu dziecka, potrzeba znajomości zabaw i bajek.

Drugim celem było uzupełnienie wiedzy o rozwoju dziecka, rozpoznanie trudności związanych z kontaktem z dzieckiem i jego rodzicami, zapobieganie konfliktom, chęć dochodzenia do porozumienia z dorosłymi dziećmi i ich partnerami. Pomocne okazały się spotkania z logopedą, ratownikiem od pierwszej pomocy i dietetykiem. W kolejnych latach przybywało tematów o pomocy dziecku rozpoczynającym naukę w szkole.

Trzecim celem było wsparcie babci w trosce o siebie samą – o swoją sprawność, kontakty z innymi, wypoczynek od codzienności, a także stworzenie możliwości działania na rzecz dzieci spoza rodziny w różnych placówkach. Rozpoczęto także naukę obsługi komputera i korzystania z Internetu zwłaszcza, że powstała strona Internetowa superbabcia.org.pl, wzbogacona także o blog.

Wymienione powyżej cele były realizowane w projektach rocznych od września do maja lub czerwca i każdy rok miał inny zestaw tematów dostosowany do potrzeb dzieci – przez dwa lata dotyczył dzieci w wieku przedszkolnym, a w kolejnych latach wzięto pod uwagę problemy związane z rozpoczęciem nauki w szkole. Grupa spotykała się na systematycznych 3 godz. spotkaniach raz w tygodniu, i na weekendowych warsztatach ( 10-15 godz.) raz w miesiącu, co w sumie wyniosło około 120 godz. lekcyjnych rocznie. Program był już realizowany dla czwartej grupy babć w Lublinie i był inspiracją dla podobnych grup w Koszalinie, Białymstoku, Warszawie.

W Lublinie przyjmowano rocznie 25-30 osób, w tym tylko kilkanaście osób nowych ponieważ część uczestniczek chciała kontynuować udział w zajęciach. Absolwentki Szkoły mogły spotykać się nadal jako Klub Superbabci, włączając się w prowadzenie zajęć i zajęcia w zespołach zainteresowań, a zwłaszcza w działalność Teatru Bajarka.

Do tradycji Szkoły weszły wspólne dla uczestników i absolwentów spotkania opłatkowe i noworoczne. Była to okazja do spotkania się i poznania nowych form pracy w Szkole. Organizowano też raz w roku wycieczkę z wnukami do ciekawych miejsc, z których należy wyróżnić odwiedziny w gospodarstwie rolnym, kontakt z rolnikami i ich maszynami oraz obserwację zwierząt domowych przez miejskie dzieci.

Dodatkowym efektem integracji było powstanie teatru, który przygotował kilka spektakli bajek. Od drugiego roku przygotowywano także występ kolędników za których przebrały się babcie i jeden dziadek. Odwiedzono już kilkanaście przedszkoli i wciąż przybywają zaproszenia. Teatr Babć i Dziadka jest nową atrakcją, która mobilizuje dzieci nie tylko do oglądania, ale także rozmów po spektaklu. Bywa, że dzieci pytają czy może zapisać się do Szkoły ich Babcia. W ostatnim roku powstał także Zespół Opowiadaczy, którzy mogli posługiwać się tekstem i włączali do przedstawienia dzieci.

Pod wpływem zajęć o literaturze stworzono „Biblioteczkę dla babci i wnuków” zawierającą darowizny książek, ale także wiele współczesnych pozycji z najlepszej literatury dziecięcej, a także lektury szkolne z klasy I-III zakupione z otrzymanych dotacji.

Podsumowaniem Projektu były uroczyste zakończenia, wręczenie dyplomów oraz książek np. pt. „Jak mówić aby dzieci nas słuchały, jak słuchać aby dzieci do nas mówiły”. Dodatkowy warsztat na ten temat w kolejnym roku przekonał wszystkich, że wiele jeszcze mogą się nauczyć.

Więcej informacji na stronie www.superbabcia.org.pl

działania KLANZYcentrum szkoleniowe KLANZAsklep KLANZA